Degene die je gedachten beheerst, beheerst je leven.

Deze uitspraak is ook voor mij herkenbaar.

Nu beheers jij niet mijn gedachten maar ik denk wel aan je.  Als ik weer een bijscholing ga volgen bijvoorbeeld. Zoals onlangs nog. Op die momenten vraag ik me af, hoe ik nog betere yogalessen kan geven. Of ik je kan bewegen naar yogales te komen en te ervaren wat yoga voor je doet. Of ik je als cursist mag begroeten als ik het aantal lessen uitbreidt. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Wie beheerst jouw leven? Je werkgever, partner, ouder; iemand anders, die de hele tijd in je gedachten is? Wordt het niet eens tijd om je eigen leven te leiden; je eigen gedachten te hebben? In het hier en nu te leven?